1915 r. –Na Politechnice Warszawskiej, jako jeden z czterech wydziałów, powstał Wydział Budowy Maszyn i Elektrotechniczny.
1917 r. – Po dwuletnim funkcjonowaniu Wydziału nastąpiła zmiana jego nazwy na Wydział Budowy Maszyn i Elektrotechniki.
1919 r. – Na Wydziale Budowy Maszyn i Elektrotechniki powstała Katedra Urządzeń Elektrycznych, której kierownikiem został inż. Stanisław Odrowąż-Wysocki.
1921 r – Z Wydziału Budowy Maszyn i Elektrotechniki został wydzielony kierunek elektrotechniczny i powstał samodzielny Wydział Elektrotechniczny.
1924 r. – Nastąpiła zmiana nazwy Wydziału i odtąd nosił on nazwę: Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Na Wydziale powstały dwa Oddziały: Oddział Prądów Silnych oraz Oddział Prądów Słabych i Radiotechniki. W ramach Oddziału Prądów Silnych funkcjonowała Katedra Urządzeń Elektrycznych, którą nadal kierował prof. Stanisław Odrowąż-Wysocki.
1931 r. – Po śmierci prof. Stanisława Odrowąż-Wysockiego Katedrą Urządzeń Elektrycznych przejściowo kierowali : inż. Stanisław Kończykowski w latach 1932-33 i inż. Tadeusz Czaplicki w latach 1933-35. W latach 1935-37 opiekę nad Katedrą sprawował prof. Mieczysław Pożaryski, kierownik Katedry Elektrotechniki Ogólnej.
1937 r. – Na kierownika Katedry Urządzeń Elektrycznych został powołany prof. Adolf Jan Morawski. Funkcję tę pełnił aż do wybuchu drugiej wojny światowej.
1939 – 1945 r. – Działalność Politechniki Warszawskiej została zabroniona przez okupanta. Od 1940 r. w pomieszczeniach uczelni odbywały się zajęcia szkół zawodowych. W 1942 r. powołano Państwową Wyższą Szkołę Techniczną w skład, której wchodził Wydział Elektryczny. W czasie okupacji pracownicy Politechniki, w tym również pracownicy Wydziału, prowadzili konspiracyjną działalność dydaktyczną i naukową. Zespół pod kierownictwem prof. Jana Obrąpalskiego, w którym brali udział przyszli profesorowie Wydziału: Czesław Mejro i Tadeusz Kahl, opracował plan elektryfikacji Polski.
1945 r. – Wznowiono zajęcia dydaktyczne na Politechnice Warszawskiej i na Wydziale Elektrycznym w Warszawie. W miarę powrotu kadry naukowo – dydaktycznej, Wydział  podjął działalność w niemal przedwojennej strukturze i przywrócono realizację przedwojennego programu studiów. Jednak zmiany w technice i sytuacja kadrowa spowodowały, że utworzono Katedrę Kolejnictwa i Urządzeń Elektrycznych, której kierownictwo objął prof. Roman Podoski oraz powołano Katedrę Sieci Elektrycznych, której kierownikiem został prof. Włodzimierz Szumilin.
1948 r. – Z Katedry Kolejnictwa i Urządzeń Elektrycznych została wydzielona Katedra Kolejnictwa i Napędu Elektrycznego, której kierownikiem został prof. Roman Podoski. Kierownikiem Katedry Kolejnictwa i Urządzeń Elektrycznych został prof. Stanisław Kończykowski.
1950 r. – Powołano Katedrę Elektrotermii, której kierownikiem został prof. Tadeusz Schwartz.
1951 r. – Dokonano zmiany nazwy Katedry Kolejnictwa i Urządzeń Elektrycznych kierowanej przez prof. Stanisława Kończykowskiego. Nowa nazwa to: Katedra Elektrowni. Powołano Katedrę Techniki Świetlnej, której kierownikiem został prof. Tadeusz Oleszyński
1958 r. – Katedra Sieci Elektrycznych kierowana przez prof. Wł. Szumilina zmieniła nazwę na Katedrę Układów Elektroenergetycznych, natomiast Katedra Elektrowni, kierowana przez prof. St. Kończykowskiego, zmieniła nazwę na Katedrę Elektroenergetyki.
1962 r. – W wyniku przeprowadzonej reorganizacji Katedra Układów Elektroenergetycznych, kierowana przez prof. Włodzimierza Szumilina, zmieniła nazwę na Katedrę Sieci i Układów Elektroenergetycznych, z kolei Katedra Elektroenergetyki zmieniła nazwę na Katedrę Elektrowni i Elektroenergetyki. Jej kierownikiem (po odejściu prof. St. Kończykowskiego na emeryturę) został doc. Witold Szuman.
W Katedrze Sieci i Układów Elektroenergetycznych działały wówczas cztery Zakłady:
Zakład Układów Elektroenergetycznych – kierownik prof. Wł. Szumilin

Zakład Sieci Elektrycznych – kierownik prof. Czesław Mejro, a od 1962 r prof. Tadeusz Kahl

Zakład Zabezpieczeń i Automatyki Elektroenergetycznej – kierownik prof. Józef Żydanowicz
Zakład Statyki Sieci Elektroenergetycznych – kierownik prof. Bolesław Mayzel.
W Katedrze Elektrowni i Elektroenergetyki działały 2 Zakłady:
Zakład Elektrowni – kierownik prof. Witold Szuman
Zakład Gospodarki Elektroenergetycznej – vacat
1966 r. – W związku z wyjazdem prof. Witolda Szumana na kontrakt zagraniczny, opiekunem Katedry Elektrowni i Elektroenergetyki został prof. Tadeusz Kahl.

1968 r. – Kierownikiem Katedry Elektrowni i Elektroenergetyki został prof. dr hab. Tadeusz Bełdowski.
Jednocześnie Katedra Elektrowni i Elektroenergetyki zmieniła nazwę na Katedrę Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej.
1970 r. – W miejsce katedr na Wydziale Elektrycznym zostało powołanych pięć Instytutów, a wśród nich Instytut Elektroenergetyki.
Instytut Elektroenergetyki powstał w wyniku połączenia czterech Katedr:
Katedry Sieci i Układów Elektroenergetycznych, kierowanej przez prof. Włodzimierza Szumilina,
Katedry Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej kierowanej przez prof. Tadeusza Bełdowskiego,
Katedry Elektrotermii, kierowanej przez prof. Tadeusza Schwartza
Katedry Techniki Świetlnej, kierowanej przez prof. Tadeusza Oleszyńskiego. Dotychczasowe Katedry stały się Zakładami Instytutu, a istniejące w dotychczasowych Katedrach Zakłady stały się Zespołami. Dyrektorem Instytutu został wówczas prof. Tadeusz Kahl.
Funkcje dyrektora Instytutu następnie pełnili:
prof. dr hab.Stefan Bernas 1973 – 1977
prof. dr hab. Ryszard Matla 1977 – 1981
prof. dr hab.Tadeusz Bełdowski 1981 – 1998
dr inż. Marian Dołowy 1998 – 2005
1979 r. – W Instytucie Elektroenergetyki powołano piąty Zakład, a mianowicie Zakład Elektroenergetycznej Automatyki Zabezpieczeniowej. Kierownikiem Zakładu został doc. Marian Namiotkiewicz.
2001 r. – Dokonano zmiany nazwy Zakładu Elektroenergetycznej Automatyki Zabezpieczeniowej na Zakład Automatyki Elektroenergetycznej.
2005 r. – Dyrektorem Instytutu został prof. dr hab. Jan Machowski
W tym czasie w skład Instytutu Elektroenergetyki wchodziło pięć Zakładów:
Zakład Automatyki Elektroenergetycznej (ZAE) – kierowany przez prof. dr hab. Jana Machowskiego
Zakład Sieci i Systemów Elektroenergetycznych (ZSiSE) – kierowany przez prof. dr hab. Szczęsnego Kujszczyka
Zakład Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej (ZEiGE) – kierowany przez prof. dr hab. Antoniego Dmowskiego
Zakład Elektrotermii (ZE) – kierowany przez prof. dr hab. Mieczysława Heringa
Zakład Techniki Świetlnej (ZTŚ) – kierowany przez prof. dr hab. Wojciecha Żagana
2012 r. –  nastąpiło włączenie do ZAE zespołu aparatów i zmiana nazwy Zakładu na Zakład Aparatów i Automatyki Elektroenergetycznej (ZAiAE). W ramach Zakładu powstały dwa Zespoły: Zespół Automatyki Elektroenergetycznej (AE) i Zespół Aparatów Elektroenergetycznych (AP).
2016 r. – Do Instytutu Elektroenergetyki włączony został Zakład Trakcji Elektrycznej.
W tym samym, 2016 roku, funkcję Dyrektora Instytutu objął dr hab. Sylwester Robak.
W skład Instytutu Elektroenergetyki wchodziło wówczas pięć następujących Zakładów:
Zakład Aparatów i Automatyki Elektroenergetycznej (ZAiAE) – kierowany przez dr hab. Desire Rasolomampionona, prof. PW
Zakład Sieci i Systemów Elektroenergetycznych (ZSiSE)– kierowany przez prof. dr hab. Mirosława Parola
Zakład Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej (ZEiGE) – kierowany przez prof. dr hab. Józefa Paskę
Zakład Techniki Świetlnej (ZTŚ) – kierowany przez dr hab. Piotra Prackiego
Zakład Trakcji Elektrycznej (ZTE) – kierowany przez dr hab. Mirosława Lewandowskiego
2022 r. – nastąpiła likwidacja Zakładu Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej i przekształcenie w zakresie zmiany nazwy Zakładu Trakcji Elektrycznej w Zakład Trakcji i Gospodarki Elektroenergetycznej(ZTiGE)